Chcesz wiedzieć, jakie rodzaje patentów motorowodnych funkcjonują w Polsce? Czym różnią się od siebie i co trzeba zrobić, aby zdobyć każdy z nich? W takim razie zapraszamy do zapoznania się z naszym krótkim kompendium wiedzy. Znajdziesz w nim wszystkie informacje na ten temat.

O czym warto pamiętać?

Mimo iż na wodzie można czasem spotkać jednostki ozdobione wielkim napisem „czarter bez patentu”, należy mieć na uwadze fakt, że są to łodzie o mocno ograniczonych możliwościach: zwykle należą do nich albo powolne houseboaty, albo małe łódki z silniczkiem niewielkiej mocy (poniżej 10kW). Pływanie nimi można porównać do jazdy po ulicy motorowerem – a to przecież zupełnie co innego niż samochód wyścigowy.

Chcąc czerpać prawdziwą frajdę z możliwości, jakie stwarzają współczesne łodzie motorowe, należy zdobyć stosowne uprawnienia. Dzięki temu można pływać szybciej, dalej, a przede wszystkim – bezpieczniej.

W Polsce funkcjonują trzy rodzaje patentów motorowodnych, wydawane przez Polski Związek Motorowodny i Narciarstwa Wodnego. Są to:

  • sternik motorowodny,
  • motorowodny sternik morski,
  • kapitan motorowodny.

Poniżej przedstawiamy krótką charakterystykę każdego z nich.

Sternik motorowodny

Jest to najniższy stopień uprawnień. Aby go zdobyć, wystarczy mieć ukończonych 14 lat i zdać egzamin. Taki patent pozwala na prowadzenie:

  • wszystkich jednostek motorowych (w tym skuterów wodnych) na wodach śródlądowych,
  • łodzi motorowych do 12 m kadłuba w porze dziennej, na wodach morskich wewnętrznych lub na pozostałych wodach morskich w odległości do 2 Mm od brzegu.

Istnieje jednak pewien wyjątek: posiadacze patentu sternika motorowodnego aż do swoich 16. urodzin mogą pływać tylko na łodziach o mocy silnika ograniczonej do 60 kW. 

Motorowodny sternik morski

Jak nazwa wskazuje, patent motorowodnego sternika morskiego pozwala na swobodne poruszanie się nie tylko po śródlądziu, ale też po morzach. Pragnąc zdobyć takie uprawnienia, należy już być pełnoletnim. Trzeba też zdać egzamin, a wcześniej zdobyć odpowiedni staż: są to co najmniej 2 rejsy po wodach morskich o łącznym czasie żeglugi przynajmniej 200 godzin. 

Poprzeczka zawieszona jest więc nieco wyżej, niż w przypadku sternika motorowodnego, ale możliwości, jakie stwarza taki patent, są nieporównywalnie większe. Mając uprawnienia motorowodnego sternika morskiego, można bowiem prowadzić następujące rodzaje jednostek:

  • wszystkie łodzie motorowe po wodach śródlądowych,
  • jachty motorowe do 18 m kadłuba po wodach morskich. Ponieważ większość łodzi czarterowych mieści się w tej kategorii, w praktyce patent motorowodnego sternika morskiego pozwala nie tylko na wakacyjne żeglowanie dla relaksu, ale też na prowadzenie jachtów motorowych jako zawodowy skipper. Jeśli więc myślisz o związaniu swojego życia z morzem, z pewnością jest to opcja warta rozważenia. 

Kapitan motorowodny

To trzeci i najwyższy z polskich stopni motorowodnych; mimo to do zdobycia go nie jest konieczne zdanie egzaminu, ale zdobycie odpowiednio dużego doświadczenia na wodzie. Pragnąc zostać kapitanem, należy wcześniej mieć patent motorowodnego sternika morskiego, a następnie odbyć staż:

  • przynajmniej 6 rejsów morskich o łącznym czasie 1200 godzin żeglugi, z czego minimum 400 godz. musi stanowić samodzielne prowadzenie jachtu motorowego o długości powyżej 7,5 m,
  • co najmniej jeden rejs o czasie powyżej 100 godzin na jednostce mającej min. 20 m kadłuba,
  • przynajmniej jeden rejs powyżej 100 godzin prowadzony na wodach pływowych z zawinięciem do dwóch portów pływowych. 

Skompletowanie takiego stażu zajmuje oczywiście sporo czasu, jednak nagroda, jaka czeka na końcu, warta jest wysiłku włożonego w zdobycie doświadczenia. Kapitan motorowodny może bowiem prowadzić wszystkie możliwe jednostki motorowe po wodach śródlądowych i morskich, bez żadnych ograniczeń. 

(artykuł partnerski) 

- R e k l a m a -