W 2015 r. na Warmii i Mazurach u ponad 1000 osób zdiagnozowano boreliozę, chorobę przenoszoną przez kleszcze. W tym roku liczba zachorowań może być znacznie większa.
Dynamiczny wzrost liczby zachorowań ma związek z łagodną zimą- przetrwało więcej kleszczy. Możemy mówić już o prawdziwej epidemii, ponieważ oficjalne dane nie ukazują pełnego obrazu sytuacji. Wynika to z faktu, że wiele przypadkach borelioza nie zostaje zdiagnozowana i niezarejestrowana w sanepidzie.
Nieleczona borelioza jest bardzo groźna dla zdrowia i życia. Niezdiagnozowana potrafi przewrócić życie chorego do góry nogami, na długi czas wyłączyć z życia zawodowego i aktywności fizycznej. W wielu przypadkach pacjent z oczywistymi objawami boreliozy jest odsyłany od specjalisty do specjalisty, wypisywany ze szpitala bez rozpoznania choroby. Przy boreliozie mamy cały wachlarz objawów z różnych układów ciała, często zanim lekarz rozpozna chorobę mija kilka miesięcy, a nawet lat.
Charakterystycznym objawem infekcji jest tzw. rumień wędrujący, który występuje w około 60 % przypadków zakażenia. Innymi objawami, które często pojawiają się u chorych są bóle i obrzęki stawów (często przewlekłe), gorączka, zmiany skórne i neurologiczne. Leczenie boreliozy jest długotrwałe i w wielu przypadkach antybiotykoterapia musi trwać nawet kilka miesięcy.
Przed boreliozą nie chroni żadna szczepionka. Jest ona dostępna jedynie w przypadku wywoływanego przez wirusy kleszczowego zapalenia mózgu.
Po ugryzieniu przez kleszcza należy usunąć samego kleszcza i obserwować miejsce ugryzienia, a do lekarza udać się, gdy pojawi się rumień, ale trzeba pamiętać, że w rejonach, gdzie panuje borelioza można i warto zastosować profilaktykę poekspozycyjną. Tak wynika z zaleceń Polskiego Towarzystwa Epidemiologów i Lekarzy Chorób Zakaźnych – http://boreliozaonline.pl/schematy-leczenia-boreliozy